89. Waarom zouden Belgische Syriëgangers best (niet) naar huis komen?

syrië

Een ontheemde Syrische jongen in het kamp al-Hol in Koerdistan, februari 2019. (c) Fadel Senna

Het is een debat dat hevig woedt in bepaalde hoeken van onze maatschappij, maar vreemd genoeg niet de centrale plaats in onze berichtgeving krijgt die het verdient: ca. 422 Belgen ondernamen een poging om naar Syrië te gaan. Naar schatting 413 van hen geraakten ook effectief tot in Syrië of Irak. 142 van hen zijn zeker omgekomen, 130 van hen – waaronder een ondertussen bekend stel zelfmoordterroristen – is ondertussen teruggekeerd. Dat wil zeggen dat er nog zo’n 150 rondzwerven ergens in het Midden-Oosten. [x] [x]

Terwijl politici hun retoriek rond islamisme, migratie en terrorisme blijven opvoeren naar een niveau van polarisatie dat in ons land niet meer gezien is sinds de koningskwestie of misschien de eerste staatshervorming (voor de jongeren onder ons: vraag er je grootouders eens naar, dat waren pas tijden), praten we eigenlijk amper over die 422 Belgen en hun families. En nochtans moeten we dat dringend doen: minstens 115 kinderen leven nog in de resten van wat ooit een welvarende regio was, sommigen bij hun moeders in vluchtelingen- en gevangeniskampen, anderen in het puin. En de tijd dringt om te beslissen wat we met hen gaan doen… [x]

Lees verder

87. Wat kan ik Ignacio geven als Secret Santa?

lezen

Reading door Matthew Eaton

 

Sinds vorig jaar we er een nieuwe, bescheiden traditie bij aan ‘onze tafel’ in de leraarskamer. (Tafels in leraarskamers verdienen hun eigen blogpost, dus ik wijd niet verder uit.) We zwieren een inschrijvingsblad op tafel, laten een website namen trekken en wisselen goedkope geschenkjes met veel liefde en een kwinkslag uit. Mijn grootste vrees was om iemand te hebben die ik graag heb (en waar ik dus iets echt oprecht tofs voor zou willen vinden) maar niet zo goed ken, maar na wat onderling wisselen omwille van deftige redenen (zijn vrouw had hem getrokken, en dat is voor niemand een toffe verrassing) kreeg ik Ignacio, die ik graag heb en goed genoeg ken.

Ignacio vindt het marginaal dat ik ananas uit blik eet uit het blikje, bakt alsof hij een seizoen van The Great British Bake Off heeft gewonnen en heeft de energie van een Duracell-konijn. Hij is geen fan van stationsromans of superheldenfilms, en is zo clever en grappig dat het goed is dat ik hem ooit drie dagen dofellendig ziek gezien heb want anders zou ik waanzinnig geïntimideerd zijn. MAAR! Hij houdt, net als ik, van lezen en dingen bijleren. Dat hebben we gemeen met elkaar: de hele wereld is één grote wonderbaarlijke plek waarin werkelijk ALLES interessant kan zijn.

Dus achter de break zit zijn geschenk, maar ik ben er zeker van dat hij het wel zal willen delen met iedereen die over deze post struikelt (en anders heeft hij geen keuze dus pech): 52 interessante artikels over onze wonderbaarlijke wereld, soms met extra links naar filmpjes en podcasts (die hij niet gaat beluisteren, maar you can’t blame a girl for trying), altijd met een playlist van vijf toepasselijke liedjes.

Have fun in 2019!

Lees verder

85. Wat is secularisme (allemaal) (niet)?

Huwelijksfoto's (13)

 

De laatste dagen was het weer een buzzword van jewelste: secularisatie, secularisme, de seculiere staat. Met dank aan Bleri Lleshi en barones Mia Doornaert. Die laatste zou weleens het nieuwe hoofd kunnen worden van het Vlaams Fonds voor de Letteren, en die eerste had zoiets van: Ah nee, dan ben ik weg. De reden?

De lage racistische en islamofobe opinies die Doornaert de wereld instuurt stroken niet met mijn literair engagement. Ik kan en wil niet deel zijn van een organisatie met iemand zoals Doornaert als voorzitter. [x]

Dat was de Facebook post van Lleshi die op 16 juli de bal aan het rollen bracht.

Ik wil heel graag die aantijging onder het licht houden, omdat ik het eerder al over islamofobie had op mijn blog en over barones Mia Doornaert, maar daarvoor moet ik eerst een paar andere termen uitleggen.

Secularisme, bijvoorbeeld, het concept waarmee Doornaert zichzelf zal verdedigen (zoals ze in het verleden al deed) tegen aantijgingen van islamofobie en xenofobie. Maar… wat is dat nu precies?

Lees verder

76. LOL, Gwendolyn Rutten, wat?!

1923_belgische_grondwet_in_het_nederlands

Vanochtend werd ik wakker met, zoals altijd, het journaal op Radio 1. En voor het eerst voor zover ik me kan herinneren hoorde ik iets van Gwendolyn Rutten, voorzitter van Open-VLD, waar ik het mee eens was. Wat, als ik daar nu even bij stil sta, bijzonder vreemd is: dat ik als ethisch liberaal eigenlijk zelden of nooit iets hoor van de voorzitter van de liberale partij waarvan ik denk Ja, Gwendolyn, daar heb je een punt.

Het punt was: we moeten de subsidies voor georganiseerde religies afschaffen. De reden: scheiding van kerk en staat. Wie mijn vorige blogpost gelezen heeft, weet dat ik daar voor ben.

Maar dan kwam het tweede luik van haar wekelijkse poging Open-VLD in het nieuws te brengen: ze wil ook alle Diyanet-moskeeën laten onderzoeken, en sluiten als er propaganda voor de Turkse overheid te vinden is.

Waarop ik luid moest lachen, en tegen mijn plafond riep: Wat? Gwendolyn? Wat?!

Lees verder

75. Stuurt het Offerfeest echt de eerste schooldag in de war?

Offerfeest

Meestal komt een blogpost in deze duistere hoek van het internet als volgt tot stand: een leerling stelt een vraag in de les, tijdens het voorbereiden van een cursus struikel ik over een begrip dat ik zelf moet researchen, ik wil achtergrondinfo voorzien voor nieuwsgierige leerlingen… De eerste fase is een concept uitdenken: een vraag waarrond ik mijn informatie kan verzamelen. Dan is het lezen, lezen, lezen, chocomelk drinken en meer lezen. En dan wordt er geschreven, en check ik al mijn bronnen dubbel (of driedubbel).

Maar af en toe gebeurt het zo: een zielsverwant stuurt mij een artikel, en in mij ontwaakt een soort kruisvaarderachtig rechtvaardigheidsgevoel dat schreeuwt Maar dit is simpelweg niet waar! Zo gebeurde laatst toen ik struikelde over een interview met Maarten Boudry, en zo gebeurde zonet met dit artikel uit Het Laatste Nieuws: Offerfeest stuurt eerste schooldag in de war.

En mijn eerste reactie was: Maar dit is simpelweg niet waar! Sta me toe mijzelf nader te verklaren.

Lees verder

73. Wat is radicalisering?

Frodo lives

Is de link met de titel niet echt duidelijk? Je zal het artikel moeten lezen om te ontdekken waarom hier Tolkien graffiti staat.

 

We gebruiken het woord voortdurend: radicalisering. Maar wat betekent het precies? En wat bedoelen we ermee? En daartussenin: hoe herken je het? En hoe voorkom je dat het escaleert?

Lees verder

69.Wie bracht het grootste offer?

Humayun Khan

Khizr en Ghazala Khan voor een portret van hun zoon Humayun Khan tijdens de Democratische Conventie. (Lucy Nicholson)

 

Er was een tijd dat de zomer op nieuwsvlak pure komkommertijd was. Dat was lang geleden, voor Donald Trump. Nu gaat er geen dag voorbij waarop de Oranje wc-borstel één of andere uitspraak doet waar iedereen het over moet hebben. Eén van die uitspraken ging over de dood van een Amerikaanse soldaat in Irak die op een bomauto toeliep waardoor hij ervoor zorgde dat de auto zijn eigenlijke doel (het Amerikaanse legerkamp) niet bereikte. Hij sneuvelde. Dat is een held, volgens velen [x], maar niet volgens Donald Trump. Hij vond van zichzelf dat hij ook heel veel offers gebracht had, want hij heeft altijd hard gewerkt en hij heeft veel jobs gecreëerd, en nu is hij succesvol. Toen de interviewer tegen wie hij dit betoog afstak verbouwereerd vroeg of hij dat nu echt een offer vond, viel The Donald een beetje uit de lucht. Ja, zei hij, dat is een offer. [x]

Maar is dat een offer?

Lees verder