77.Wat moet Mia Doornaert weten over gender voor ze haar (onvermijdelijke) volgende column schrijft?

Brandon Teena

Brandon Teena (links), een jonge transman die vermoord werd omwille van zijn identiteit en op wiens leven de film Boys Don’t Cry gebaseerd is

 

Het is weer van dat: ik open, nietsvermoedend, mijn sociale media en wat komt op mij af? Een artikel vol nonsens. Ditmaal een column van barones Mia Doornaert, Frankrijkkenner en “onafhankelijk expert in internationale betrekkingen”, volgens de kleine bio onder de column.

En daar situeert zich meteen al de start van het probleem: nergens staat er “expert in genderstudies”, onafhankelijk of niet. En dat blijkt ook uit de tekst die boven deze bio staat.

Sta mij toe deze draak van een tekst te gebruiken om een paar misvattingen over gender recht te zetten. Voor mensen die graag wat feiten in hun achterhoofd hebben over een onderwerp, voor ze er over oordelen.

Lees verder

72. Ken je… 48 dingen met een D?

Harry Potter

Harry Potter Umbrella door deakazu @ deviantart

Dadaïsme, ken je dat? De kans is heel groot dat de naam je niks zegt – dadaïsme, het klinkt als een vreemde religieuze sekte waarbij volwassen in babytaal spreken om dichter bij hun goddelijke oorsprong te komen of zoiets. Maar je kent ongetwijfeld resultaten van het dadaïsme. Een pissijn bijvoorbeeld. Een BOEM! PAUKENSLAG! Of, geïnspireerd door de beweging: een mosselpot.

Dadaïsme was een heel rebelse kunststroming aan het begin van de 20e eeuw. Ze kwam op samen met dingen als kubisme (denk die vreemde uit driehoeken bestaande vrouwen van Picasso [x]), surrealisme (al die smeltende horloges in het werk van Dalí [x] of de pijp van Magritte [x]) en mijn geliefde Italiaanse futurisme (van mijn thesis).

Lees verder

71. Wat is er mis met Thorin?

Thorin

NERD ALERT! De volgende blogpost gaat volledig en heel en al en volkomen over het personage van Thorin Oakenshield uit de filmadaptatie van het kinderboek The Hobbit van J.R.R. Tolkien. Lijk: ge bent keihard gewaarschuwd dat dit het soort tekst is die u de volgende reactie zal ontlokken: Jezus Christus mens (of: A Ilúvatar!) get a life.

Ook: spoiler alert. Lijk, ik ga niet verklappen wat er gebeurt na de tweede act, maar ’t is niet dat ik hier een zinvol antwoord op kan geven zonder vanalles te verklappen van de eerste en de tweede act (of voor de filmfans: film). Voor wie The Hobbit nog niet gelezen zou hebben (schaam u) of gezien (begrijpelijk).

Ook: swear alert. Bij het nalezen merkte ik een onredelijke affiniteit op voor het woord ‘eikel’. Gewoon, kwestie van gewaarschuwd te zijn.  Lees verder

68.2 I Appear Missing

qotsa

still uit de promoclip voor I Appear Missing

Toen Josh Homme zijn band Queens of the Stone Age doopte, wilde hij muziek maken waar vrouwen op konden dansen. Trance robot music for girls, dat was het plan.[x] Maar hoewel QOTSA altijd een sexy vibe heeft, en er heel wat nummers in haar oeuvre zitten die gewoon een excuus zijn om eens lekker luid lawaai te maken, is er altijd iets van de woestijn van Kyuss in de muziek van Homme & co blijven hangen: iets van eenzaamheid en isolement, iets van duisternis en mysterie, iets van ruwe ongepolijste menselijkheid.

Nergens is die grove korrel duidelijker dan op … Like Clockwork, het 6e studioalbum van Queens of the Stone Age uit 2013. En nergens hangt de desolate omtrek van de woestijn groter over een song heen, dan in I Appear Missing. Lees verder

68.1. Wanderlust

wanderlust

still uit de videoclip voor Wanderlust

 

Wanderlust is één van die Duitse woorden die inherent onvertaalbaar zijn. Niet omdat je geen vertaling zou kunnen bedenken – doolverlangen, dwaalgoesting – maar omdat in de klank van het woord, in de manier waarop de letters zich om je tong krullen (of je tong zich om de letters krult) een heel universum vervat zit. Lees verder

69.Wie bracht het grootste offer?

Humayun Khan

Khizr en Ghazala Khan voor een portret van hun zoon Humayun Khan tijdens de Democratische Conventie. (Lucy Nicholson)

 

Er was een tijd dat de zomer op nieuwsvlak pure komkommertijd was. Dat was lang geleden, voor Donald Trump. Nu gaat er geen dag voorbij waarop de Oranje wc-borstel één of andere uitspraak doet waar iedereen het over moet hebben. Eén van die uitspraken ging over de dood van een Amerikaanse soldaat in Irak die op een bomauto toeliep waardoor hij ervoor zorgde dat de auto zijn eigenlijke doel (het Amerikaanse legerkamp) niet bereikte. Hij sneuvelde. Dat is een held, volgens velen [x], maar niet volgens Donald Trump. Hij vond van zichzelf dat hij ook heel veel offers gebracht had, want hij heeft altijd hard gewerkt en hij heeft veel jobs gecreëerd, en nu is hij succesvol. Toen de interviewer tegen wie hij dit betoog afstak verbouwereerd vroeg of hij dat nu echt een offer vond, viel The Donald een beetje uit de lucht. Ja, zei hij, dat is een offer. [x]

Maar is dat een offer?

Lees verder

Cymru

Dezelfde volksdansende ouders, maar niet dezelfde wanderlust of lyrische pen. De moeite van het lezen waard!

De Profundis

De buitenlandse stad die ik in mijn (eerder korte) leven het meest heb bezocht is van het soort dat je naar alle waarschijnlijkheid in geen enkel lijstje zal tegenkomen. Ook niet in eentje die meent de “10 ongekende parels die je zeker moet ontdekken!” op te sommen. Het betreft namelijk Llangollen, een stadje van nog geen 4000 inwoners, in Wales. Ik kan er mij ondertussen probleemloos navigeren. Van de brug over de rivier Dee naar Plas Newydd, het huisje waar de ladies of Llangollen onder andere Lord Byron, Walter Scott, William Wordsworth en the Duke of Wellington tot hun gasten mochten rekenen. En vandaar naar de heuveltop waar Castell Dinas Brân staat, een romantische ruïne op een dramatische en pittoreske locatie.

207

Hoe komt een jonge, Belgische man terecht in Llangollen? Het begon met volksdansende ouders. Het Welshe stadje huisvest namelijk de Llangollen International MusicalEisteddfod, een jaarlijks festival voor muziek…

View original post 883 woorden meer