12. Fujiyama-wa?

Fuji

Fujiyama met het Kawaguchiko-meer en bloeiende sakura in de voorgrond.

Fujiyama Mama is een rock-‘n-roll nummer van Wanda Jackson uit 1957. Niet dat het van een geniale lyrische kwaliteit is: deze lijnen zullen nooit naast het oeuvre van Cave, Cohen of Dylan komen te staan:

Well, you can say I’m crazy, so deaf and dumb
But I can cause destruction just like the atom bomb!

‘Cause I’m a Fujiyama Mama
And I’m just about to blow my top
Fujiyama-yama, Fujiyama
And when I start you up, there aint nobody gonna make me stop! [x]

Maar de lyrics geven wel een idee van wat die Fujiyama is: iets vernietigends, dat kan ontploffen en geen mens kan tegenhouden? Mmmmm… Yup. Een vulkaan. Lees verder

8. Wat viert een Sing-Sing?

Sing-Sing

Singing in Wabag, Papua-Nieuw Guinea

Sommige namen spreken tot de verbeelden: pow wow was daar een voorbeeld van, en de Sing-sings in Papoea-Nieuw Guinea blijken nauw verwant, en even interessant. Lees verder

5. Waarom wauwt de pow wow?

Pine Ridge Pow Wow

Dansende indianen spreken tot de verbeelding. Of je nu grootgebracht bent met de films van John Wayne, Peter Pan (Disney, altijd voor casual racism te vinden, al besef je dat als peuter natuurlijk niet), de strips van Lucky Luke of afschuwelijke hits van de M-Kids – de kans is groot dat als je ouder dan 20 bent, je ooit in de tuin van de bomma aan een boom vastgebonden bent en onderworpen bent aan een uitbundige indianendans.

Maar hoe accuraat is onze verbeelding, of beter gezegd: het beeld dat we uit kunst en media van pows en regendansen hebben? Lees verder