71. Wat is er mis met Thorin?

Thorin

NERD ALERT! De volgende blogpost gaat volledig en heel en al en volkomen over het personage van Thorin Oakenshield uit de filmadaptatie van het kinderboek The Hobbit van J.R.R. Tolkien. Lijk: ge bent keihard gewaarschuwd dat dit het soort tekst is die u de volgende reactie zal ontlokken: Jezus Christus mens (of: A Ilúvatar!) get a life.

Ook: spoiler alert. Lijk, ik ga niet verklappen wat er gebeurt na de tweede act, maar ’t is niet dat ik hier een zinvol antwoord op kan geven zonder vanalles te verklappen van de eerste en de tweede act (of voor de filmfans: film). Voor wie The Hobbit nog niet gelezen zou hebben (schaam u) of gezien (begrijpelijk).

Ook: swear alert. Bij het nalezen merkte ik een onredelijke affiniteit op voor het woord ‘eikel’. Gewoon, kwestie van gewaarschuwd te zijn. 

 

Thorin Oakenshield is De Held van The Hobbit. Hoewel het verhaal verteld wordt vanuit het perspectief van de Hobbit in kwestie, de genaamde Bilbo Baggins van Bag End in Hobbiton (The Shire), is het Thorins queeste die we volgen. Hij is degene met een missie, die die missie ook volbrengt en gaandeweg een les leert.

Die queeste is: zijn huis terugeisen van een dier dat er stiekem (niet zo stiekem als je meetelt dat hij alles opgefikt heeft en iedereen vermoord) gaan wonen is. Je kent dat gevoel wel: op een dag sta je op en blijkt dat er een hele nest spinnen in de hoek van je kamer zit en plots is dat een hoek waar je liever gewoon van doet alsof ze niet bestaat. Zoiets, behalve: de spinnen hebben alles opgefikt en heel uw familie uitgemoord. En het dier is geen spin, maar een draak. (Het is dus niks zoals dat voorbeeld van die spinnen, sorry.)

Zijn huis dus, of in dit geval: de berg Erebor en het koninkrijk Under the Mountain. Thorin Oakenshield is immers een Dwerg, en in een onbegrijpelijke traditie van westerse beeldvorming zijn ook deze Dwergen – net als de gemutste vrienden van Walt Disney – mijnbouwers. Die wonen in hun mijn. Onder de grond. Waar nu een draak woont. Thorin Oakenshield is ook, wellicht niet geheel toevallig, King Under the Mountain: koning van de Dwergen van Erebor. Ook al wonen ze niet meer in Erebor, maar zowat overal in Middle Earth. En ook al zijn ze nu geen mijnbouwers meer, maar smeden en speelgoedmakers.

Thorin Oakenshield wil zijn huis terug en om dat te doen verzamelt hij een paar Dwergen rond zich om tot ginder te gaan en eens te gaan piepen of de draak nog leeft. Tolkien is verder een beetje vaag over het plan van Thorin Oakenshield en al die Dwergen, behalve dat ze een inbreker nodig hebben. Wellicht om het piepen te vergemakkelijken.

 

In het boek is Thorin Oakenshield een pompeuze, zelfingenomen kwal. Hij is koning, bon, hij is koning en iedereen zal het geweten hebben. ’t Is goed dat er nog 1000 (twaalf) andere Dwergen zijn en dat die wel iet of wat sympathiek zijn, want anders zit je de hele tijd met een verhaal over een totale eikel wiens enige claim to fame is dat hij tegen een draak durft te zeggen: Ik weet uw huis wonen. Spoiler alert: op het einde ontpopt Thorin Oakenshield tot een nog grotere eikel dan hij in de rest van het boek al was.

In de film, en dat is altijd een gevaarlijk zin voor een Tolkienist, probeert regisseur Peter Jackson te redden wat er te redden valt door Thorin mild sympathieker te maken met een zwaar traumatisch achtergrondverhaal (hij zag zijn papa neergemaaid worden door een grote Orc en kon hem niet redden), een voorzichtige vriendschap met de Ubersympathieke Bilbo en een zwaar heroïsch en episch einde aan zijn missie. Hij kijkt broeierig in de verte, streelt over zijn dikke glanzende baard en wordt gespeeld door Richard Armitage om hem toch een beetje sexy en swoon te verlenen.

Wat maakt dat de filmversie misschien geen eikel meer is, maar ook geen waardige koning. Waarom die andere 1000 (twaalf) Dwergen hem op heel die queeste volgen naar een mogelijks dodelijk rendez-vous met een draak, wordt plots een mysterie. Als het uw koning is, oké, dan heb je wellicht weinig keus als Dwerg. Maar de Thorin van de films is nog geen koning (daarvoor moet hij blijkbaar eerst in zijn eigen huis inbreken).

Film!Thorin neemt ook heel vreemde beslissingen, omdat hij film!Thorin is, en niet langer boek!Thorin. Boek!Thorin, herinner u, was een eikel. En een eikel neemt het soort beslissingen waarvan je denkt: dude, wat nen eikel. Dat past bij zijn karakter. Maar film!Thorin is geen eikel, en neemt desondanks toch dezelfde eikelige beslissingen. Dat houdt geen steek. GEEN STEEK. Waardoor Thorin prompt een oninteressant personage wordt, want hij is helemaal niet meer consistent. Hoewel we veel meer over hem weten in de film, is hij veel minder gemakkelijk om te begrijpen.

 

En dat is vervelend, want Tolkiens personages zijn doorgaans complex, maar helder gemotiveerd. Tolkien is niet George R.R. Martin, voor wie elk personage zowel goede als slechte als heel slechte als echt totaal walgelijk slechte kanten moet hebben. Tolkiens personages zijn goede mensen die fouten maken (Boromir), foute mensen die soms toevallig iets goed doen (Sméagol) en Orcs.

Uiteindelijk is wat er het meest mis is met Thorin Oakenshield dus dat hij OF een belediging is aan het adres van de wereldscheppende magische krachten van J.R.R. Tolkien; OF een eikel.

 

Dat, Caroline, is er mis met Thorin Oakenshield.

 

Meer lezen:

Dees was lijk totaal niet geresearched. Does it show?  Wie toch meer wil weten / lezen, grijpt nu The Hobbit en geniet. Bron van de afbeelding is hier.

Advertenties

3 gedachtes over “71. Wat is er mis met Thorin?

  1. Is het niet zo dat Thorins vader in de boeken gefolterd is door Sauron, wat eigenlijk dan ook kan verklaren waarom Thorin zo grumpy is? Of ben ik hier mijn dwergen door elkaar aan het haspelen? (Hoewel het waarschijnlijk nog een tikkeltje erger is, als het voor je ogen gebeurt). Verder zou ik, Thorin zijnde, net in de film een grotere eikel zijn, aangezien ik zou aanvoelen dat het verhaal wel heel dun gespreid is over drie films!

    Ik denk eigenlijk dat je Thorin eerder moet vergelijken met Isildur, neen? Beide heerschappen zijn al niet ’s werelds meest sympathieke kerels, maar als je dan betoverd wordt, hetzij door een ring, hetzij door bergen goud en Drakenziekte, dan kom je pas echt over als een eikel. In de film is er volgens mij dan ook niet echt een probleem dat hij daar wat sympathieker is, aangezien dat niet uitmaakt i.f.v. de “drakenziekte” (lees: hardnekkige hebzucht).

    PS: The Force Awakens > Hobbit I + II + III

    PPS: Ik denk dat het lezen van Ulysses ervoor zorgt dat ik hier te veel over heb nagedacht.

    PPPS: Kili was pas irritant.

    Liked by 1 persoon

    1. Details, details 😛 Trouwens, Thorin wist niet dat Thrain bij de Necromancer terecht gekomen was, en ik betwijfel of Gandalf dat zou verteld hebben. Hoewel… Nu vraag ik me af of dat ergens staat, wat Gandalf precies aan Thorin vertelt over hoe hij de kaart in handen kreeg…

      Like

    2. Oh, en ook! Dude, inderdaad, Kili was super irritant. Al vond ik dat de derde film het wel oké deed met die heel vergezochte Elf-Dwerg romance.

      PS: No fucking way. The Force Awakens = A New Hope van de Lidl

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s