2. Wat was er mis met knalroze en turquoise?

originele Pride vlag

U kent deze vlag wellicht: u heeft haar gezien op festivals of in hartje Brussel op een warme lentedag, of op uw televisiescherm tijdens de eerste Gay Pride in Oeganda en zegeningen op het Sint-Pietersplein. Het is immers een verwarrende vlag: is dit nu de Pace-vlag? Of toch die van de holebi-gemeenschap*?

Deze vlag, hierboven, is het werk van grafisch kunstenaar en eigenaar van een stikmachine Gilbert Baker.[x] (U lacht, maar dat bleek een belangrijk element in zijn opgang tot lgbtq vlaggenmaker.). Hij baseerde zich op de regenboogvlaggen van de hippy-beweging, maar ook op een traditie van kleurrijke codes binnen de ‘geheime’ gemeenschap van homoseksuelen. Elke kleur heeft een eigen betekenis, en staat symbool voor een aspect van de gemeenschap: rood staat voor leven, oranje voor helen, geel voor de zon, groen voor de natuur, turquoise voor kunst en magie, blauw voor harmonie en paars voor geest. [x]

Al vrij snel ‘verdwenen’ twee kleuren: het knalroze van seks en het turquoise van de magie. De redenen zijn vrij banaal: knalroze bleek al snel te duur omdat de verf niet voorradig was om de vlag in grote aantallen te kunnen produceren. Na de dood van Harvey Milk moest ook turquoise het ongelden, want op die manier konden er langs weerszijden van het parcours voor de rouwstoet drie kleurrijke rijen getrokken worden. Het was deze historische optocht die de regenboogvlag tot hét symbool van de holebibeweging zou maken. [Overigens, als ‘de dood van Harvey Milk’ niet meteen een belletje doet rinkelen, is dit misschien wel interessante lectuur. Of u kan ook gewoon de film bekijken.]

De vlag verving andere symbolen, waarvan de belangrijkste de roze driehoek is die werd ontleend aan het naziregime, en eigen gemaakt als een geuzenbadge [x].

Baker baseerde zich volgens een aantal bronnen op de Flag of Race, die vijf kleuren had (maar waar ik verbazend weinig over terug vind), maar ook op de vlag van de vredesbeweging die in 1961 voor het eerst opgang maakte in Italië. Deze vlag telt zeven strepen (het indigo van de magie mag hier wel meespelen) en bevat ook het woord ‘pace’, Italiaans voor… vrede. Voor de duidelijkheid. Deze vlag is een enthousiast bezoeker van het Vaticaan in tegenstelling tot haar jongere zus, die (tot voor kort?) een pak minder welkom was. De reden is evident: de regenboog verwijst naar de belofte van hoop en redding die God gaf aan Noah na de vloed, waardoor christenen er zich mee verbonden weten.

Maar voor de zekerheid: staan er grote witte letters op? Geen holebivlag. Al kan u verzekeren dat het allemaal nog veel ingewikkelder is, met die regenboogvlaggen.

 

* Eigenlijk moet het QUILTBAG zijn, voor de volledigheid. Kan u achter elke letter het Engelse hokje vinden? Nee? Geen zorg: de meeste holebi’s zijn er zelf ook niet helemaal uit. Eigenlijk is dit het belangrijkste: er is een hele groep mensen die niet gewoon hetero zijn, en niet gewoon (lekker gemakkelijk) mannelijk man of vrouwelijk vrouw. En die mensen voelen zich vaak onzichtbaar: in de media, tijdens de les, in hun familie, in de politiek… Om zich zichtbaar te maken, gebruiken ze deze vlag. Enfin, niet deze vlag: de goedkopere versie – al zou Gilbert Baker het zelf graag anders zien.

Advertenties

Een gedachte over “2. Wat was er mis met knalroze en turquoise?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s